Kości do gry w Polsce
W Polsce kości znane są od czasów średniowiecza. Początkowo była to gra elity i duchowieństwa. Gościła na salonach szlacheckich. Z czasem jednak rozpowszechniła się i zaczęto w nią grać wszędzie – w karczmach, zwykłych domostwach przy przeróżnych okazjach.
Przestała być to gra elitarna. Kości w XVI wieku zaczęto uważać za grę hazardową. Duchowieństwo zaczęło ją potępiać. Powstał nawet specjalny regulamin mówiący o tym co można robić, a czego należy wystrzegać się w grze. Legalne było granie jedynie za własne pieniądze. Nie wolno było grać pod zastaw, ani za pieniądze pożyczone. Groziło to represjami i karami więzienia czasami karami pieniężnymi. Z czasem gra przestała być towarzyską grą rozrywkową a zaczęto ją traktować jako typową grą hazardową, w którą gra określony krąg ludzi – hazardzistów, niekoniecznie zamożnych.
Zaczęto łamać główną zasadę – grano za pożyczane pieniądze. Często gra w kości odbywała się w potajemnych miejscach, w ukryciu przed społeczeństwem. Mimo potępienia była to ulubiona gra kleru.
Zobacz także
Przestała być to gra elitarna. Kości w XVI wieku zaczęto uważać za grę hazardową. Duchowieństwo zaczęło ją potępiać. Powstał nawet specjalny regulamin mówiący o tym ...
Przestała być to gra elitarna. Kości w XVI wieku zaczęto uważać za grę hazardową. Duchowieństwo zaczęło ją potępiać. Powstał nawet specjalny regulamin mówiący o tym ...